Elementy złączne DIN ISO

6 Informacje ogólne Tabela skoków gwintów metrycznych zwykłych i drobnozwojnych 3. GWINT JeÊli podczas obrotu figury płaskiej (trójkàta, prostokàta, koła, trapezu) jej płaszczyzna stale przechodzi przez oÊ obrotu, a jej punkty zakreÊlajà linie Êrubowe, wtedy powstaje bryła zwana gwintem. Powstała figura płaska nosi nazw´ zarysu gwintu. Zale˝nie od kształtu zarysu gwintu rozró˝nia si´ gwinty: • trójkàtne – najcz´Êciej stosowany w Êrubach • prostokàtne – ze wzgl´du na trudnoÊci wykonawcze i zmniejszonà wytrzymałoÊç w porównaniu do trapezowego jest bardzo rzadko stosowany. • trapezowe – symetryczny stosowany w mechanizmach Êrubowych przy działaniu du˝ych obcià˝eƒ dwustronnych i niesymetryczny – stosowany w mechanizmach Êrubowych przy działaniu du˝ych obcià˝eƒ jednostronnych – np. podnoÊniki • kołowe – stosowane w urzàdzeniach poddanych obcià˝eniom mechanicznym np.: złàcza wagonów kolejowych, haki ˝urawi. Podziałkà zarysu gwintu hz nazywa si´ odległoÊç sàsiednich zarysów mierzona wzdłu˝ osi gwintu. Skokiem gwintu p nazywa si´ przesuni´cie zarysu zwoju wzdłu˝ osi po pełnym jego obrocie. Skok gwintu mo˝e byç równy podziałce (hz = p), wtedy gwint jest jednokrotny lub stanowi jego krotnoÊç p = z x hz, wtedy gwint jest wielokrotny. M 1-M 62 Skok P Ø d Gwint Gwint drobnozwojny mm zwykły 0,2 0,25 0,35 0,5 0,75 1 1,25 1,5 2 3 4 M 1 0,25 0,2 M 1,1 0,25 0,2 M 1,2 0,25 0,2 M 1,4 0,3 0,2 M 1,6 0,35 0,2 M 1,8 0,35 0,2 M 2 0,4 0,25 M 2,2 0,45 0,25 M2,5 0,45 0,35 M 3 0,5 0,35 M 3,5 0,6 0,35 M 4 0,7 0,5 M 4,5 0,75 0,5 M 5 0,8 0,5 M 5,5 0,5 M 6 1 0,75 M 7 1 0,75 M 8 1,25 0,75 1 M 9 1,25 0,75 1 M 10 1,5 0,75 1 1,25 M 11 1,5 0,75 1